ΞΕΝΙΑ

ΞΕΝΙΑ

 

της Κλεοπάτρας Λυμπέρη

 

Είμαι ο ξένος. Ίπταμαι υπεράνω των νεφών, υπεράνω

των υδάτινων ροών. Ίπταμαι – στην υλική μου αιώρηση η

ύλη μου δεν συμμετέχει. Από ψυχή είμαι, από νεκρούς,  από

αιωρούμενους κάκτους, από λουλούδια της ερήμου, από τριγμούς

των οδόντων,  από ψάρια που σπαρταρούν μέσα σε όνειρο,

από μουγκά στήθη κοριτσιού,  από κομμένα χέρια, πόδια,

κεφάλια.  Από τάφους.

Είμαι  ο ξένος. Eίμαι ο – ίπταμαι – τα πτερύγιά μου αρχαγγέλου

είμαι ο – στην αύρα των ωρών – είμαι ο – από ξίφη που

σφυρίζουν προς τη Μέκα – είμαι ο – ίπταμαι υπεράνω

στο στόμα μου τα λόγια του δερβίση :   εκταθείτε προς το φως.

Εκτείνομαι. Ως την απέναντι ξηρά. Με το ένα χέρι κρατώ το χέρι

της γυναίκας που ψάχνει το παιδί της στα νερά.

Στον ανθισμένο ποταμό των πνιγμένων ευλογώ την ύλη τους

το κοχύλι τους. Είμαι ο ξένος. Απ’ το κοχύλι μου φυσώ ως

την αλλότρια φάρα. Έρχομαι να σε βρω σαν το ζητιάνο, σαν

χαμένο ελάφι. Είμαι ο – με φοβάσαι;

Αυτοί οι πνιγμένοι μιλούν τη ζωή μου – είμαι ο – από αίμα

από πόνο  – είμαι ο – από κεραυνό, από τρόμο – είμαι ο –

εκτείνομαι εκτείνομαι  προς το φως. Είμαι ο ξένος.  Ίπταμαι,

υπερίπταμαι των πολέμων, των σφαγών, των κραυγών.

Είμαι ο ξένος.  Είμαι εσύ.

 

Advertisements

Εκδηλώσεις Ελλάδας – Λίστα ποιητών και αναγνωστών

Ένα ποίημα για τους πρόσφυγες / Αναγνώσεις  21 Μαρτίου 2016, Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης

Οι ποιητές (και οι αναγνώστες) που συμμετέχουν (231)

Αθήνα (29)

Γιώργος Ανδρέου, Νάνος Βαλαωρίτης, Ευάγγελος Κ. Βαλσαμίδης, Τάσος Γαλάτης, Ηλίας Γκρής, Ευτυχία-Αλεξάνδρα Λουκίδου, Ιουλίτα Ηλιοπούλου , Δημήτρης Κακαβελάκης, Άγγελος Καλογερόπουλος, Κώστας Καναβούρης, Τασούλα Καραγεωργίου, Θεώνη Κοτίνη, Χάρης Μελιτάς, Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Ηρώ Νικοπούλου, Λιλή Ντίνα, Παυλίνα Παμπούδη, Τίτος Πατρίκιος, Ευρυδίκη Περικλέους-Παπαδοπούλου, Βασίλης Ρούβαλης, Γιώργος Ρούβαλης, Χρίστος Ρουμελιωτάκης, Αγγελική Σιδηρά, Alicia Stallings, Λουάν Τζούλις, Κωστής Τριανταφύλλου, Γιώργος Χουλιάρας, Τηλέμαχος Χυτήρης

 

Αμύνταιο (6)

Αλεξανδράκη Μαργαρίτα, Δεμερούτη Ασημίνα, Κουτσουρίδου Κυριακή, Μαντζιώρη Αγάπη, Ρωμανού Μάρω, Χριστοπούλου Μάγδα

 

Άσπρα Σπίτια Βοιωτίας,

 

Βόλος (17)

Μάρω Αισώπου, Ελένη Αμυγδαλίτση, Κασσιανή Αμυγδαλίτση, Κατερίνα Ζούζουλα, Ελένη Καραβασίλη, Σπύρος Μακρυγιάννης, Ελλη Σαμαλίδου, Teuta Sadiku, Ελενα Ψαραλίδου, Λίνα Βαλασσά, Μαρία Αλμπανίδου, Σωτήρης Ντούμας, Χαρούλα Φράγκου, Χρυσούλα Παπαευαγγέλου, Θόδωρος Καναβάρης,  Μαίρη Τσακνάκη-Γαβαλά, Αργύρης Χατζηνάκης

 

Γύθειο

 

Ηράκλειο (4)

Ελένη Νέστορα, Μάρα Παναγιωτάκη, Αγγελική Σπινθάκη, Μαρία Φραγκιαδάκη.

 

Θεσσαλονίκη (21)

Κούλα Αδαλόγλου, Γιώργος Αλισάνογλου, Ειρήνη Βακαλοπούλου, Γιώργος Γκέκας, Αναστασία Γκίτση, Καλλιόπη Εξάρχου, Ειρήνη Ιωαννίδου, Θωμάς Ιωάννου, Βικτωρία Καπλάνη, Ειρήνη Καραγιαννίδου, Μαρία Καρδάτου, Δώρα Κασκάλη, Έλσα Κορνέτη, Απόστολος Κοτούλας, Δημήτρης Λεοντζάκος, Κωνσταντίνος Μελισσάς, Κωνσταντίνος Νικολόπουλος, Παναγιώτης Παπαδόπουλος, Κώστας Παπαθανασίου, Ζωή Σαμαρά, Γεωργία Τρούλη

 

Ιωάννινα,

 

Καβάλα,

 

Καλαμάτα (8)

Γιώτα Αργυροπούλου, Φωτεινή Βασιλοπούλου, Ελένη Κοφτερού, Δημοσθένης Μιχαλακόπουλος, Χαρά Νικολακοπούλου, Βασίλης Ρούβαλης, Εύα Σταματοπούλου, Μπάμπης Χαραλαμπόπουλος

 

Καρδίτσα (2)

Μανώλης Στεργιόπουλος, ο Βαγγέλης Ντελής

 

Κέα

Θανάσης Νέττας

 

Κέρκυρα,

 

Κεφαλονιά (16)

Καπετά  Γιώργος Σπηλιώτης, Ραζή Κωστούλα, Γαρμπή Ζηνοβία, Ζαπάντης  Σπύρος,  Κυπριώτη Μαρία, Κώστας  Ευαγγελάτος, Τζάκη Ελευθερία, Βέρρα Γαλάτεια,  Αποστολάτος Γιώργος, Φώτης Παυλάτος (από άλλον), Βλάχου Μαρία, Δεπούντη  Συλβάνα, Θεοτοκάτου Ελευθερία, Μεταξάς Παναγής, Ζαφειράτος  Γεώργιος, Δημητρόπουλος Φώτης

 

Κοζάνη,

 

Κομοτηνή (5)

Ηρώ Κακαζάνη, Χασάν Αχμέτ, Γιώργος Μπατζάκας, Κλειώ Χρυσοχοΐδου, Νικόλαος Πεστηλματζής, Κωνσταντίνος Μαυρίδης

 

Κως,

 

Λάρισα (8)

Κώστας Λάνταβος, Θωμάς Ψύρρας, Βαγγέλης Κολώνας, Θάνος Γώγος, Αντώνης Ψάλτης, Πέτρος Σκυθιώτης, Γιώργος Σαράτσης, Σταύρος Καρακωσταντάκης

 

Λευκάδα (11)

Βιβή Κοψιδά –Βρεττού, Σπύρος Βρεττός, Στέφανος Μεσσήνης, Φίλιππος Καραβοκύρης, Γιάννης Φαλκώνης, Κώστας Ευαγγελάτος,  Άννα Νικολαΐδη, Κατερίνα Λιβιτσάνου, Ειρήνη Περδικάρη, Ανδρέας Καπογιάννης, Παναγιώτης Κουμπούρας

 

Λεχαινά (9)

Ανδρέας Φουσκαρίνης, Χρήστος Ντάντος, Διονύσης Κράγκαρης, Ελένη Σκάβδη, Τάκης Λαϊνάς, Μαργαρίτα Αργυράκη, Νατάσα Χριστοπούλου, Τζόυ Αλεξοπούλου,  Πόπη Μπιντάκα.

 

Μυτιλήνη

Ελένη Γουρνέλου,

 

Ναύπλιο (6)

Αντρέας Τσιάκος,  Πέτρος Λυγίζος, Νάντια Δανιήλ, Λίτσα Μπεσκάκη, Γιάννης Ρηγόπουλος, Φώτης Μότσης

 

Πάτρα (20)

Σωτήρης Βαρνάβας, Γαλάτεια Βέρρα, Σπύρος Βρεττός, Γιάννης Η. Παππάς, Γιάννης Ζαρκάδης, Γιάννης Τόλιας, Βασίλης Λαδάς, Δημήτρης Κάβουρας, Μαρία Τσιράκου, Σωτήρης Λυκουργιώτης, Ανδρέας Λάζαρης, Χριστίνα Καραντώνη, Στέλιος Μαφρέδας, Δημήτρης Παπανικολάου, Αντώνης Σκιαθάς, Ελένη Σιγαλού, Φώτης Ρούμπος, Ειρήνη Μπομπόλη, Τηλέμαχος Τσαρδάκας, Γιάννης Χρυσανθόπουλος

 

Ρόδος

 

 

Σάμος (5)

Χρήστος Λάνδρου, Ιωάννης Μανδουραράκης, Κούλα Καραμηνά, Έλσα Χίου, Δέσποινα Καλβίνου, Σουλτάνα (Άννη) Ανδρεάδου

 

Τρίκαλα (21)

Ηλίας Κεφάλας, Αθηνά Γκάτσιου, Κώστας Κοτρώνης, Αγαθοκλής Αζέλης , Ιωάννα Πατέρα, Γεωργία Κολοβελώνη, Ελένη Αλεξίου, Παρασκευή Αλέξη, Γρηγόρης,  Ρόρη Μάτη, Kώστας Πάνος, Bέρα Βασιλείου-Πέτσα, Οδυσσέας Νασιόπουλος, Αλέξανδρος Βαναργιώτης, Απόστολος Καπούλας, Εύη Ντάφη, Μάκης Θεοδοσιάδης,  Παρασκευή Λάππα. Ελένη Γιοντζή, Ανδρέας Τσέγας, Φανή Μπαλαμώτη

 

Τρίπολη

 

Χαλκίδα (21)

Θανάσης Αγγέλου, Στέλλα Βρακά, Κατερίνα Γιαμά, Δημήτρης Διακομόπουλος, Τάσος Καλαθέρης, Χρύσα Καράγκου, Ηλίας Καραμπάς, Δέσποινα Κοντάκη, Δάφνη Κουμούλη, Φώτης Κυριαζάτης-Λαζατινός, Κατερίνα Λιάτζουρα, Κυριακή Λυμπέρη, Γεωργία Μεγαρίτη, Κέρυ Μιντζίκου, Κωσταντίνος Μπαϊρακτάρης, Δήμητρα Ξάνθου, Γιάννης Παπαμιχαήλ, Φιλιώ Πασσαλή, Αγγελική Σταματούκου, Παναγιώτης Τσιμπιδάκης, Ηλίας Τσώλης

 

Χανιά (19)

Μαρινέλλα Βλαχάκη, Ιωάννα Γαλανάκη, Ελί Ναΐμ Γαττάς (από τον Λίβανο), Γρηγόρης Γεωργουδάκης, Νίκη Ζαχαριουδάκη, Αλέξης Ζερβάνος, Βικτωρία Θεοδώρου, Λεωνίδας Κακάρογλου, Βαγγέλης Κακατσάκης, Ρούλα Καστρινάκη, Γιώργος Κρητικάκης, Γιώργης Μανουσάκης (†), Ελένη Μαρινάκη, Νεκταρία Μενδρινού, Πηνελόπη Ντουντουλάκη, Ειρήνη Πούλου, Γιάννης Φίλης, Κωνσταντίνος Φίσερ (από τη Γερμανία), Κώστας Χιωτάκης (†).

 

Χίος   

Ένα Ποίημα Για Τους Πρόσφυγες – Εκδήλωση Χαλκίδας

ΑΦΙΣΑ ΚΥΚΛΟΥ ΠΟΙΗΤΩΝ - ΧΑΛΚΙΔΑ 16
Tο πρόγραμμα περιλαμβάνει απαγγελίες 26 ποιημάτων -εκ των οποίων τα τρια αφορούν μέλη του ΚΥΚΛΟΥ ΠΟΙΗΤΩΝ από την Αθήνα (Λυμπέρη Κλεοπάτρα, Παμπούδη Παυλίνα, Σιδηρά Αγγελική)-, προβολή σχετικών με το θέμα φωτογραφιών, προβολή έργων παιδικού τμήματος Εργαστηρίου Τέχνης Χαλκίδας με θέμα “ένας ιδανικός κόσμος” και εκτέλεση μουσικών κομματιών γνωστών Ελλήνων συνθετών από τους μουσικούς: ΚΑΡΑΒΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ (κιθάρα, φωνή) ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΣ (μπουζούκι), ΠΑΤΗΡ ΜΑΝΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ (πνευστά , φωνή) και ΣΑΜΑΡΤΖΗ ΡΟΔΟΥΛΑ (κρουστά).

Διαβάστε όλα τα ποιήματα της εκδήλωσης της Χαλκίδας πατώντας εδώ.

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΚΥΚΛΟΥ ΠΟΙΗΤΩΝ - ΧΑΛΚΙΔΑ -16

ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ

Πρόσφυγας

 

του Ηλία Τσώλη

 

Αν δεις γύρω σου αντάρα κι ακούσεις φωνές,

αν δεις ρούχα πολύχρωμα, βρώμικα, φορεμένα όπως σ’ ανθρώπους που

τρέχουν φοβούμενοι μια άδικη οργή.

Αν δεις ο μόνος δρόμος φυγής να ‘ναι στη θάλασσα, τούτη η θάλασσα που σαν άλλος

Ιορδάνης ποταμός βαφτίζει πρόσφυγες τους άμοιρους ταξιδευτές της,

τότε να τρέξεις και εσύ να παλέψεις με το άγνωστο,

γιατί το γνωστό σε κυνηγά,

ρότα σου χάραξε η μοίρα μέσα σε κρύο και υγρό μονοπάτι,

στην αγκαλιά σου τρέμει το σπλάχνο σου,

πιο τρομαγμένο κι αυτό από σένα,

στη φοβισμένη καρδούλα του θέλει γαλήνη,

προσπαθώντας ν’ ακούσει το χτύπο της δικής σου,

και πρέπει να φανείς δυνατός,

να δώσεις βήμα αργό στη δική σου καρδιά,

ψάξε στο αρμυρό νερό να βρεις φίλο και παρηγορητή,

μετρώντας κύματα, τρώγοντας πόνο κι αναπνέοντας εικόνες,

γιατί οι παλιές σου ωραίες εικόνες

θα ‘ναι οξυγόνο στη νέα σου άγνωστη ζωή

και κλείνεις τα μάτια σου σαν να κλειδώνεις πόρτα στο άδικο

και τον θάνατο που πολιορκούν το κάστρο της ζωής σου,

μα αν τ’ ανοίξεις και κοιτάξεις τη σφιχτή  σου αγκαλιά,

θα βρεις όλη τη δύναμη του κόσμου σε δυο ματάκια,

που τώρα πια κλειστά ονειρεύονται στεγνό χώμα, ζεστά ρούχα, μια μπάλα και

σένα… να ‘σαι πάντα εκεί και να τους γελάς!

Σκληρός είναι ο κόσμος, γιατί δεν ονειρεύεται μέσα απ’ τα μάτια παιδιού.

Ο ΣΚΥΛΟΣ…Η ΣΑΡΚΑ…ΟΙ ΨΥΧΕΣ

 

Ο σκύλος… η σάρκα… οι ψυχές

 

του Παναγιώτη Τσιμπιδάκη

 

Ο σκύλος έτρωγε τη σάρκα μα οι ψυχές έχουν πετάξει…

Κατάμονες πάνω απ’ τη μαύρη θάλασσα

Δίχως θαλαμηγούς και ανεμόπλανα, οι ψυχές πλανιόνταν

Ζητώντας τη ζωντανή τους ύπαρξη στο έτος των θαλαμηπόλων…

Ζητώντας το σημείο που έχουν τη θέση τους

Οι μακρινές κατανοήσεις…

Την άμυνα στο χυδαίο, την άμυνα στην ευκολία,

Την άμυνα στην ακραία επίθεση…

Ασυμμόρφωτοι διαμορφώνουμε το νήμα της στάχτης

Χωρίς να διακρίνουμε την τραγωδία απ’ το μύθο της

Χωρίς να πούμε τίποτα στον κόσμο της κωμωδίας.

Ασύμβατοι στην τυχαιότητα και με την τύχη ασυμβίβαστοι.

Με κυματάκια από κορμιά φτάνουν τα κύματα…

Πώς περνάς στην αντίπερα όχθη;

Να χρίσω τις λέξεις στου πνιγμού το χρησμό.

Δεν μας χωρούν οι πολιτείες, οι στεγνές θάλασσες, ο στέρεος ύπνος.

Τι πρέπει να χάσουμε; Τι πρέπει να χαθεί;

Τα φλύαρα απογεύματα, η απολίτικη αυταρέσκεια, η ανθρώπινη μοναξιά;

Όλα όσα ημερεύουν την όραση

Κι όσα προστατεύουν τη φιλοδοξία.

Μα με τους Πέρσες, μα με τους Μακεδόνες

Οι στρατοί εξαντλούνται.

Ο σκύλος τρώει τη σάρκα αλλά οι ψυχές έχουν πετάξει…

Ο ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ

Ο πρόσφυγας

 

της Αγγελικής Σταματούκου

 

Όσο πιο βαθύ είναι το σκοτάδι της νύχτας,

τόσο πιο φωτεινά είναι τ’ αστέρια!

Όσο απόλυτη είναι η ησυχία της νύχτας,

τόσο πιο γλυκά ακούγεται το κελάηδισμα του αηδονιού.

Εσύ όμως τη νύχτα που έφυγες

κυνηγημένος απ’ το πατρικό σου,

δεν ήξερες ότι έχασες την Πατρίδα σου.

Όταν μέρα και νύχτα, περπατούσες με φόβο

ατέλειωτο μεσ’ στην ψυχή σου,

δεν γνώριζες ότι προίκα στη συνείδησή σου,

θα είχες πάντα το φόβο…

Ο χρόνος, ύφανε το χαλί των αναμνήσεων

και έπλεξε το χθες με το σήμερα.

Σήμερα, που βουνό στις παραλίες των νησιών μας

είναι τα πορτοκαλί σωσίβια!

Ο κόσμος άλλαξε. Μα όχι, είναι πάντα ο ίδιος…

Στο άκουσμα της λέξης πρόσφυγας,

η καρδιά σου χτυπά γρήγορα και ψάχνεις

να απλώσεις τα χέρια σου, για τη βοήθεια

που πήρες κάποτε,

να την ανταποδώσεις!

ΑΙΓΑΙΟ – 2016 μ.Χ.

Αιγαίο – 2016 μ.Χ.

 

της Φιλιώς Πασσαλή

 

Εσύ ποτέ δεν μ’ αποκοίμισες

με μύθους της Ανατολής

Τα μάτια σου τα φεγγερά συχνά πλημμύριζαν

από τα οράματα μιας Θάλασσας

κι ευθύς μου ερχότανε αρμύρα

μαζί με δυόσμο και νυχτολούλουδο

στο άγγιγμα της Ειρήνης

 

Θα ταξιδέψουμε σ’ αυτή τη Θάλασσα

-Αιγαίο τ’ όνομα της –

με τον Ήλιο σμίγει και γεννιούνται ήρωες

Θα ταξιδέψουμε σ’ αυτή τη Θάλασσα

μου είχες πει.

 

Δεν προλάβαμε.

Θυμάμαι την τελευταία φορά που σε είδα

Φορούσες μαντήλα στα μαλλιά

-ήταν κόκκινη ή το αίμα την έβαψε ;-

«Φύγε» ψιθύρισες

κι εγώ κίνησα

κυνηγημένος από μια πατρίδα που μου φώναζε «Φύγε»

 

Και βρέθηκα σ ‘ εκείνη τη Θάλασσα …..

Αυτό ήταν το Αιγαίο που μου έταζες;

Ραγίζει η απάντηση

Τώρα που έχασα τους μισούς συντρόφους μου

στην άβυσσο

κι άλλοι μισοί χάσανε τη λαλιά τους.

Η ΚΡΑΥΓΗ ΤΗΣ ΠΕΤΡΑΣ

Η κραυγή της πέτρας

 

του Γιάννη Παπαμιχαήλ

 

Φωνή π’ ακούγεσαι βραχνή που λίγο λίγο σβήνει

πιασμένη σε αντίδικες, μοιραία λάθος σκέψεις

είσαι αυτό που χάνεται μεσ’ στη φριχτή οδύνη

αποκαΐδια κάποτε θα βρεις σαν επιστρέψεις.

 

Μέσ’ απ’ τις πέτρες τις παλιές αρχαίες παραστάσεις

στρατοί πολέμοι αλαλαγμοί παράσταση εικόνων

το μάτι οριοθετεί απέραντες εκτάσεις

και θάλασσα που σέρνεται στην άμμο των λειμώνων.

 

Ολούθε αραδιάζονται τα ταφικά μνημεία

θυμίζοντας, οι άνθρωποι έχουν κάποια πατρίδα

και μεσ’ απ’ τα ερείπια να κάνουν κάποια μνεία

έτσι μπορούν να απαιτούν ηρωική μερίδα.

 

Μνημεία που βουβά κοιτούν τις πλάτες των φευγόντων

είναι δειλία η φυγή, οι πέτρες το γνωρίζουν

και όσοι αντισταθήκανε κ’ η μνήμη των απόντων

εικόνες εφιαλτικά στο παρελθόν γυρίζουν.

 

Δεν είναι πρόσφυγες αυτοί π’ αφήνουν την πατρίδα

άμοιροι είναι απόδημοι κι οριστικά χαμένοι

την ιστορία δεν μπορείς να πεις  πως δεν την οίδα

θα ειν’ εκεί αείποτε και θα σε περιμένει.

 

Κάποτε ν’ απολογηθείς κι ας μένεις σ’ άλλη χώρα

δεν είναι ανάγκη να ΄σαι εδώ, όπου και να κοιμάσαι

παρείσακτος θα γίνεσαι και θα σου λεν “προχώρα”

εσύ που την πατρίδα σου δε θέλεις να θυμάσαι.

 

Κάθε λαός στον τόπο του γεννιέται και πεθαίνει

και πολεμάει τ’ άδικο ως τη στερνή ρανίδα

όσο κι αν είναι δύσκολο, όσο κι αν αντιβαίνει

στ’ αδιέξοδα του θάνατου, θα παραμένει ελπίδα.

ΣΤΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΙΑΣ ΤΟΥΣ ΔΥΣΤΥΧΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ

Στης προσφυγιάς τους δύστυχους καιρούς

της Δήμητρας Ξάνθου

Πικρές πατρίδες, όσα αγαπήσαμε,
ποθήσαμε και νοιώσαμε,
<< και τώρα πίσω αφήσαμε >>…..
Πικρές πατρίδες, όσοι μας αγάπησαν και φύγανε…
Όσοι από της προσφυγιάς την τρομερή ανάγκη
γονατισμένη την ψυχή τους άφησαν , κι’ αφήνουν ,
να εκλιπαρεί ,
στα πόδια της ταπείνωσης ….
Πικρές πατρίδες η πατρίδα που μας διώχνει ,
<< ανεπιθύμητοι εκεί που γεννηθήκαμε >>!!!
Πικρές πατρίδες, της αθωότητας το βλέμμα !
Της απόγνωσης , της απαξίωσης
που καταδίκασαν οι Πόντιοι Πιλάτοι
να πνίγονται στο Αιγαίο…
Η ζητιανιά για ένα ψίχουλο αγάπης
Η περιπλάνηση στου κόσμου το αδιάφορο ,
για ένα κομμάτι γης που να μας θέλει !!
<< ΠΑΤΡΙΔΑ >> ,
ΓΙΑ ΝΑΧΟΥΜΕ ΠΑΤΡΙΔΑ , ΟΠΩΣ ΟΛΟΙ…….
Που η ζωή μας θάχει αξία…
Που τα παιδιά μας δεν θα κλαιν από ντροπή για μας .
και για το χάος που κληροδοτούμε στη γενιά τους!
Εκεί που η ψυχή μας, το μυαλό μας, το κορμί μας ,
δεν θα γυρίζουνε περιπλανώμενοι τσιγγάνοι !
Γιατί ένα κομμάτι γης ΕΙΡΗΝΙΚΟ ,
ελπίδα ,και ευχή , και προσταγή !!!!!!
Μπορεί και πρέπει να ανήκει σε όλους !!!!!

ΣΤΑ ΚΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ

Στα κύματα του Πόντου

 

του Κωνσταντίνου Μπαϊρακτάρη

 

Πήραν κουπί οι ένοχοι ολόλιρο πουγκί

Τους Αϊλάν στα κύματα σε πούπουλο επάστωσαν σκαρί

Της πίσσας τους δώσαν σωσίβιο-όνειρο τρύπιο

σαν την καρδιά τους

Μα οι Αϊλάν κρατούνε τ’ άχυρο-κουπί μια σπίθα Ουρανό:

‘‘Να πιάσουμε, Χριστέ κι Αλλάχ, βράχια ευρωπαϊκά ένα φωσάκι

ανθρωπιάς που αιώνες του Αιγαίου σας λικνίζει τα νερά’’

 

Ξέρουν καλά οι απέναντι τις θάλασσες κουφάρια να γεμούν

Ψαρά Σμύρνη Πόλη κυνηγημένοι κι άσπιτοι απ’ το Χαλέπι πέρα

Φωτιά ρημάδια βιασμοί μπαξίσια μάχαιρες στρατιές στης προσφυγιάς

τη στράτα βαρκούλες τα κορμιά δίχως κουπιά δίχως λαλιά

στου πόντου τα ακρόγιαλα μάτια στην άμμο

ξέβρασμα κρίνα μαλλιά αδάκρυτα χρυσοί Αγγέλων φλοίσβοι…

 

Ξέρουν καλά οι έναντι τον πόντο μια αγκαλιά τον πόνο που μαραίνει

Κι όλο μοιράζουνε μπουκιά τη μέσα τους καρδιά

κοιτώνα γη και πέρασμα στον πρόσφυγα τον ανεμοδαρμένο

 

Ξέρουν καλά οι Κεφαλές του πέραν στον καναπέ να πλέουν

Λίγο λιγάκι να ξυπνούν λόγια πολλά να λέγουν

– Ανθός γι’ αυτούς η είδηση ναυάγιο η συνείδηση –

‘‘Ας τους στον πόντο κύματα να πελαγούν κι εμείς Πιλάτοι Πόντιοι απ’

της Ευρώπης το θρονί θα σώζομεν την πλάσην

Θα λύομεν προσφυγικόν

Τα τέκνα τούς γονιούς σε κούτες θα κλείωμεν αγκαθωτά

Στον Τούρκον, που μάνες φουντάρει και παιδιά, δωρήματα παράν

Και τα νησιά ξυλάρμενα παντέρμα μοναχά

να πνίγουν τα ναυάγια ν’ ανθίζει η ανθρωπιά…’’