Τα χέρια

Τα Χέρια

της Θεώνης Δέδε

Χέρια. Παντού υπάρχουν χέρια. Ξυπνάω, κοιμάμαι και βλέπω χέρια. Χέρια που ζητάνε. Χέρια που μουντζώνουν. Χέρια που απλώνονται. Χέρια μαύρα, άσπρα, σύρια, ινδικά, γιαπωνέζικα, αλβανικά. Χέρια. Θυμίζουν τα χέρια που ταξίδευαν με βαλίτσες το ‘65 στο σταθμό Λαρίσης. Ράγες και τρένα. Χέρια με λευκά γάντια και με δαντελίτσα. Χέρια ιατρικά. Χέρια βρώμικα. Χέρια κομμένα. Χέρια με δαχτυλίδια. Χέρια χωρίς σώματα.

Όπως εδώ. Σε αυτό το πάρκο. Μόνο χέρια που μιλάνε και κυρίως που περνάνε. Που κλαίνε. Που μιλάνε. Που κοιτάνε. Εγώ σήμερα θα μαζέψω αυτά τα χέρια που έμειναν πίσω και θα φύγω. Θα τρέξω μακριά με δύο βαλίτσες σε μια βάρκα και θα διασχίσω τον Έβρο. Θα ρίξω στο συρματόπλεγμα δυο χέρια και θα περάσω στη Σόφια. Θα ρίξω άλλα δυο και θα φτάσω στο Βουκουρέστι, δυο ακόμα στο Βελιγράδι και στη Βουδαπέστη. Και όταν αδειάσουν οι βαλίτσες θα ξαναγυρίσω εδώ για να μαζέψω και τα υπόλοιπα. Και μετά θα πάρω την άλλη κατεύθυνση και θα περπατήσω στο Αιγαίο. Με δυο βαλίτσες.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s