ΣΤΙΧΟΙ ΕΙΡΗΝΗΣ

Στίχοι ειρήνης

της Χρύσας Καράγκου

Στα χώματα που τα γράμματα μιλούσαν αλλόφρωνα
ξεσηκώνοντας ρίγη κι αισθήματα
γύρισες, αετός, σαν να έκραζες από ψηλά
μνημονεύοντας στίχους ειρήνης.
Στα κύματα ήταν γραμμένη η λευτεριά
μα χαμένες από την ακίδα των προσανατολισμών
οι ώρες χτυπούσαν κενά αμηχανίας σε μνήμες πια θαμπές.
Σιγούν οι ορίζοντες. Μιλούν τα κύματα. Βουβά.
(Ξέφωτο εσύ, να ξεφωνίζεις ακόμη στίχους ειρήνης.)
Κανείς δεν κάθισε να ακούσει το κλάμα από τα βήματά σου,
ούτε τον ξεριζωμό, ούτε εσένα
που άπλωνες τις ικεσίες σου στον Ύψιστο.
Να αρκεί μόνο η πίστη;
Να αρκεί μόνο η ελπίδα;
Πάντα ό,τι κρατάει όρθια μια ψυχή αρκεί
για να μυρίσει λιβάνι ο ουρανός
και η γη να μυρίσει πατρίδα
και η ψυχή να νιώσει το βάλσαμο.
Τα υπόλοιπα κρίνονται από τις αγκαλιές
που μέσα τους σε ζωντάνεψαν
γίναν μάνες, φωνές, κραυγές
και στους δικούς σου στίχους ειρήνης,
γίναν δύναμη.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s