Ο ΣΚΥΛΟΣ…Η ΣΑΡΚΑ…ΟΙ ΨΥΧΕΣ

 

Ο σκύλος… η σάρκα… οι ψυχές

 

του Παναγιώτη Τσιμπιδάκη

 

Ο σκύλος έτρωγε τη σάρκα μα οι ψυχές έχουν πετάξει…

Κατάμονες πάνω απ’ τη μαύρη θάλασσα

Δίχως θαλαμηγούς και ανεμόπλανα, οι ψυχές πλανιόνταν

Ζητώντας τη ζωντανή τους ύπαρξη στο έτος των θαλαμηπόλων…

Ζητώντας το σημείο που έχουν τη θέση τους

Οι μακρινές κατανοήσεις…

Την άμυνα στο χυδαίο, την άμυνα στην ευκολία,

Την άμυνα στην ακραία επίθεση…

Ασυμμόρφωτοι διαμορφώνουμε το νήμα της στάχτης

Χωρίς να διακρίνουμε την τραγωδία απ’ το μύθο της

Χωρίς να πούμε τίποτα στον κόσμο της κωμωδίας.

Ασύμβατοι στην τυχαιότητα και με την τύχη ασυμβίβαστοι.

Με κυματάκια από κορμιά φτάνουν τα κύματα…

Πώς περνάς στην αντίπερα όχθη;

Να χρίσω τις λέξεις στου πνιγμού το χρησμό.

Δεν μας χωρούν οι πολιτείες, οι στεγνές θάλασσες, ο στέρεος ύπνος.

Τι πρέπει να χάσουμε; Τι πρέπει να χαθεί;

Τα φλύαρα απογεύματα, η απολίτικη αυταρέσκεια, η ανθρώπινη μοναξιά;

Όλα όσα ημερεύουν την όραση

Κι όσα προστατεύουν τη φιλοδοξία.

Μα με τους Πέρσες, μα με τους Μακεδόνες

Οι στρατοί εξαντλούνται.

Ο σκύλος τρώει τη σάρκα αλλά οι ψυχές έχουν πετάξει…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s