ΕΙΔΟΜΕΝΗ

Ειδομένη

 

του Δημήτρη Διακομόπουλου

 

“Σώστρα γαρ του παιδός μέλλω θύειν…”

Λουκιανός

 

Μια οβίδα σφυρίζοντας θάνατο

ανατίναξε τα σπλάχνα μου.

Σαν κατακάθισε ο κουρνιαχτός

άψυχες απορίες σε μάτια γυάλινα.

Θαμμένες πίσω μου οι αγάπες

μπροστά στο δακρυσμένο πέλαγο.

Σε τροχιές πετόσφαιρας τα νήπια.

Οι απαντοχές δε στέγνωσαν ποτέ.

Νύχτα πατρίδα μητριά

με τσάκισε σε ξένα βράχια.

Σε σάβανα πορτοκαλιά

τα δυο παιδιά μου αγκαλιά να θάψω.

Άδικα ψάχνω ένα Θεό

εκείθε απ’ τ’ αγκαθωτό

πίσω απ’ τα ρόπαλα και τις ασπίδες.

Καθ’ όπου κι αν σαλέψω

με σπρώχνουν ανάποδα.

Να σβήσω θέλω γαντζωμένος στην ελπίδα

-στην απελπισία έστω-

κι ούτε γι’ αυτό μ’ αφήνουν.

Σε επικκρεμότητα πολιτική βλέπεις

κατάντησε η ανάσα μου.

Άλλοι να τη διαχειρίζονται φροντίζουν.

Και στη σφραγίδα τυπωμένο ανυπόκριτα:

ΕΥΡΩΠΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΥ.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s