Το Σπίτι

Το Σπίτι

της Ιουλίτας Ηλιοπούλου

 

 

Ι

 

ΜΑΖΕΥΕΙ ΚΑΤΙ. Κάτι ελάχιστο. Ένα ποτήρι ,μια ζακέτα πλεκτή. « Το μπρίκι βάλε ,το μπρίκι» φωνάζει η μάνα της. Κι αυτή το παίρνει και κρύβει μέσα μια κούκλα πάνινη, τσακισμένη στα τέσσερα. Και τον κοκάλινο σταυρό της γιαγιάς της. Μετά διπλώνει την κουβέρτα, το σπίτι της. Ολόκληρο. Και ξεκινούν τριών ημερών πορεία μέχρι την θάλασσα. Νύχτα περνώντας το συρματόπλεγμα πιάστηκε , μπλέχτηκε η κουβέρτα. Κι απόμεινε πίσω για πάντα το σπίτι. Τώρα , μπαίνει με τους άλλους  στη βάρκα κρατώντας στα χέρια μονάχα την τύχη της. Άγνωστη.

 

ΙΙ

 

ΛΙΜΑΝΙ .Φερέοικοι εξ ανάγκης. Με μόνο τ’ απαραίτητα: τη ζωή τους. Ζητούν να βρουν φορτηγό κάπου ,κάπως να κρυφτούν. Πλοίο που θα τους περάσει ,αθέατους, αλλού, να μπουν να μπουν μέσα. Ένα αστυνομικό πλησιάζει την αποβάθρα. Κατεβαίνουν ένστολοι κι ερευνούν τη νόμιμη επιβίβαση. Απ’ τ’ απέναντι διαμερίσματα κάποιοι κοιτούν και κλείνουν  τα παράθυρα να μην μπει ο αέρας , να μην τους φτάσουν οι φωνές. Νύχτωσε. Ανοίγουν την τηλεόραση. Αθώοι και ήρεμοι μέσα στο σπίτι !

                                               

ΙΙΙ

 

ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΦΩΤΙΑ καίει τα παραπήγματα, σαν σπίτια. Χοντρά χαρτόνια που υπήρξαν τοίχοι, στρώματα ,σακούλες πλαστικές , ότι , ότι μπορεί να μολύνει την πόλη. Λένε οι Αρχές. Και εποπτεύουν περήφανες το έργο. Μακριά-με την δέουσα αστυνομική συνοδεία -μια ομάδα αστέγων απομακρύνεται. Άνθρωποι, που τους ονόμασε ο εικοστός πρώτος αιώνας λαθραίους. Και επαίρεται για την νομιμότητα, νίπτοντας τα παχουλά του χέρια.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s