Όταν τα πουλιά μεταναστεύουν

Όταν τα πουλιά μεταναστεύουν

του Βασίλη Ρούβαλη

Τα χνάρια σου δεν θα σβήσουν σ’ αυτό τον τόπο. Θα παραμείνεις μια λησμονημένη παρουσία, ένα βλέμμα αδιάφορο, μια ικεσία σε γλώσσα άγνωστη, χωρίς μελωδία ή συμπάθεια. Θα παραμείνεις ξένος.

Η καλημέρα δεν έχει λέξεις, είναι χειρονομία.

Αυτή την ώρα πλανιέσαι: η μάνα σου σιωπηλή στην κάμαρα, ο πατέρας σου μεθυσμένος, τα αδέρφια σου ταξιδεμένα αλλού. Εσύ κάνεις συντροφιά με τη θλίψη και τη νοσταλγία: οι ερωμένες αυτής της νύχτας.

Τα νιάτα προλαβαίνουν το φως.

Η δύσκολη ώρα δεν έχει όνομα. Κρατάς σαν φυλαχτό τις παιδικές σου αναμνήσεις. Χαμογελάς, άγνωστο από ποια αφορμή, στα σκοτεινά της πόλης – εκεί που οι άλλοι τρέμουν και βιάζουν το βήμα χτυπώντας σε κλεισμένα παράθυρα. Είσαι ένας διαφορετικός Δον Κιχώτης. Ιδρώνεις.

Η κραυγή ακούγεται μόνον με θέληση.

Κάποτε ονειρευόσουν το ταξίδι του Οδυσσέα. (Οι παλάμες σου πονούν ακόμη). Το σχοινί στην τρύπια βάρκα ήταν κομμένο κρύσταλλο. Ώσπου βγήκες στη στεριά. Σε περιέθαλψαν για λίγο, σε καλωσόρισαν.

Όταν τα πουλιά μεταναστεύουν αλλάζει ο κόσμος.

Κοιτάζεις τη θάλασσα μέσα από υπόγεια. Μυρωδιά εμετού και ούρων – επιθυμείς την ευωδία. Ή, έστω, λίγα χρήματα για να φθάσεις εκεί. Υστέρα θα σε περιμένει η πατρίδα σου. Για να τη ζήσεις προτού ξαναπεθάνεις.


*Ο 18χρονος Φατίχ εθεάθη χθες στην «Πλατεία του Όχι», Λευκωσία. Δεν διέθετε ταξιδιωτικά έγγραφα. Μόλις απελάθηκε, σύμφωνα με τις νέες κείμενες διατάξεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s