Μεσόγειος

Μεσόγειος

 

της Θεώνης Κοτίνη

 

Θάλασσα επαγγελίας τη γνωρίζαμε.

Γοργόνες και τρικάταρτα

που φόρτωναν

λάδι χαλκό και στάρι

για επικράτειες λαμπρές

μια κάποια αυγή του χρόνου.

 

Τώρα σπασμένες βάρκες

σώματα που ριχτήκανε

κατάματα στη λησμονιά.

Τα κυματίζει λίγο ένας άνεμος

ίσως απ’ τα δελτία των ειδήσεων

κι ύστερα στο βυθό·

σηκώνεται άλλο κύμα κάθε τόσο

μπατάρουν  άλλοι χίλιοι κάθε μέρα

 

Να φτάσουν θέλουν

μα δεν υπάρχει γη.

Όσο κι αν περιμένουν

να φανερώσει νήσο ο Ποσειδώνας

ο τόπος άδηλος ξανά

μία καλεί μια διώχνει

 

Όποιος περάσει του καιρού

τις Συμπληγάδες

τον βγάζει σε κυκλώπειο γιαλό

η τρικυμία.

Ούτις

φωνάζει πίσω του η  νύχτα

Ούτις

βουλιάζει στην ανωνυμία

 

Άλλοτε

λίμνη γαλανή

και τώρα

μπλάβο κάτεργο

γύρω τριγύρω

θάλασσα

εντάφια

τον κλείνει.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s