Ημιτελές γράμμα

Ημιτελές γράμμα

 

του Τίτου Πατρίκιου

 

 

Σου γράφω από την ουρά που περιμένω

μ’ άλλους χιλιάδες. Μόλις συμπλήρωσα την αίτηση

κι είναι τα δικαιολογητικά μου ελλιπή

οι προθεσμίες όπως πάντα έχουν περάσει.

Ίσως θα ’πρεπε να παρακαλέσω ένα μου φίλο

ν’ αποταθεί σ’ ένα γνωστό του που γνωρίζει κάποιον…

Στην κατοικία δυσκολεύτηκα πολύ.

Εδώ, αλλού, που έμεινα, που θα μείνω

στενόχωρες κάμαρες που τις λέμε σπίτια

το κρύο νερό να μου θυμίζει κάθε πρωί…

να μη μου θυμίζει τίποτα, αλλαγές, μετακινήσεις

κι ο εφημεριδοπώλης της γωνίας

κάθε που αρχίζει να με χαιρετάει με χάνει.

Δε φανταζόμουν πως υπάρχουν τόσων ειδών

στρώματα και κρεβάτια, ούτε πως το καθένα

κάνει κι άλλη ποιότητα ύπνου.

Έπειτα οι φίλοι μ’ αυτοκίνητο με το δίκιο τους βαρέθηκαν

όλο να μεταφέρουνε βαλίτσες, να τρέχουν στους σταθμούς

να μου φυλάν χαρτοκιβώτια μήνες, χρόνια

μα ξέρεις πως μαζεύονται τα μικροπράγματα

τουλάχιστον βιβλία πια δεν αγοράζω

δυσκολεύουν με το βάρος τους τις μετακομίσεις –

α τώρα θυμήθηκα πως άφησα δυο πουκάμισα

σ’ ένα πλυντήριο απέναντι από του Σ.

και πρέπει να περάσω από του Γ.

να πάρω ένα φάκελο με γράμματα και φωτογραφίες.

Άλλος μπελάς το επάγγελμα. Ανησυχώ

μήπως αυτό που δήλωσα δεν ικανοποιεί

τόση κινητικότητα είναι πάντα ύποπτη.

Όσο για τα εισοδήματα – έφτασε η σειρά μου

θα συνεχίσω μόλις βρω καιρό.

 

Οκτώβρης ΄72

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s