Ελάχιστο κοινό πολλαπλάσιο

Ελάχιστο κοινό πολλαπλάσιο

 

του Χάρη Μελιτά

 

Κρύβεσαι άγρυπνος στο ανοξείδωτο

αόρατο κλουβί της ειμαρμένης.

Αποκομμένος δια νόμου απ’ τις ρίζες σου

εξορισμένος απ’ της γλώσσας σου τους μύθους

απολυμένος προ πολλού από το μέλλον σου

μόνιμος ένοικος περιθωρίου.

Βγαίνεις τα βράδια να μιλήσεις με τη θάλασσα

κι αυτή σε πίνει.

 

Χάνομαι άβουλος στις ψευδαισθήσεις μου

στον ίδιο τόπο μου ξενιτεμένος.

Ευνουχισμένος επιβάτης του συστήματος

ακροατής εξωνημένων συνθημάτων

οικοδεσπότης ειλημμένων αποφάσεων

μόνιμος κάτοικος διαφθορείου.

Βγαίνω τις νύχτες να μιλήσω με τον άνεμο

κι αυτός με πνίγει.

 

Αύριο, σαν σταθούμε στην ουρά

στα χαρακώματα της επαιτείας

σε υπηκόων ζοφερά χαρτοβασίλεια

ή σε πλατείες εργοστάσια οδύνης

με πετρωμένες φλέβες, μη στοιχειώσουμε

πρώιμοι τρόφιμοι κρεματορίου.

Να βγούμε να μοιράσουμε το φόβο μας

χωρίς πατρίδα.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s