Ανήμερα Χριστούγεννα

Ανήμερα Χριστούγεννα

της Αγγελικής Σιδηρά

για τον Θοδωρή μου

Θέλω ένα “ραγδοφωνάκι”! είπε
ενώ οι μάγοι εσαεὶ προσέφεραν
στην χάρη Του σμύρνα, λιβάνι και χρυσό.
Το ‘βαλε στα βραχέα, στα μακρά και στα FM.
Ανάμεσα σε ροκ, σε ραπ και γιορτινούς
ήχους χαρμόσυνους, παράταιρη
ξεπήδησε η είδηση πως:
«…ανάμεσά τους είκοσι τέσσερα παιδιά
στην πάλη με τα κύματα χάθηκαν στο Αιγαίο».
Γύρω μου η θάλασσα, που ‘χε εισβάλει ξαφνικά
μες στο δωμάτιο, αρχίζει να ξερνά μικρά κουφάρια
στους τοίχους, στα ταβάνια, στα πατώματα.
Ο Τζεμάλ, θα πρέπει να ‘ναι συνομήλικος
του Θοδωρή μας, απλώνει ικετευτικά
τα μελαψά χεράκια του σε μένα,
μα πνίγεται κι αυτός μπροστά στα μάτια μου.
Στο μεταξύ τ’ άλλα παιδιά,
τελείως ξεκομμένα απ’ την σκηνή, ανοίγουν δώρα
παίζουν, γελούν, χορεύουνε
γύρω απ’ το πεθαμένο έλατο
με τις αστραφτερές, εύθραυστες μπάλες.

Τέλειωσε η γιορτή,
η θάλασσα αποτραβήχτηκε μεμιάς
στα όριά της, κι ο Θοδωρής
αποκοιμήθηκε με το “ραγδοφωνάκι” του
αγκαλιά. Η μάνα του τον
απιθώνει τρυφερά
στην ιδιωτική, μικρή του φάτνη.

Χριστέ μου, φύλαγέ τον!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s